... و باز هم زندگی

وقتي فرياد هم مهر سكوت مي خورد و انتظار در خواهش نگاه تو جان مي بازد

ديگرچه كار مي شود كرد ؟

خيلي وقت است كه سرما جزئي از بهار شده است

و حتي نوازش باران هم گونه هايت را نمناك نخواهد كرد؟

نمي خواهم بگويم اسمان ابي نيست ، جنگل سبز نيست يا چشمه اي نمي جوشد اما...

حرف من چيز ديگري است ،

حرف من در پشت چهارديواري زمانه جا مانده ،

همان جايي كه دل زنداني است و دارد خاك مي خورد .

وقتي احساس جايي براي نفس كشيدن ندارد

ديگر چه اهميت دارد كه اسمان ، جنگل ، دريا و.... چه رنگي هستند ؟

وقتي واقعيت و رؤيا در كنار هم مي ايستند ، به تو لبخند مي زنند اما هيچكدام تا انتها با تو نيستند

ديگر چه كار مي شود كرد ؟

وقتي همچون يك روياي شيرين در جانت رسوخ ميكنند

اما هيچگاه جرأت فرياد زدن در مقابل واقعيت را ندارند

و هميشه خود را در لابه لاي بازي هاي كودكانه پنهان مي كنند

ديگر چه چيز تو را به سوي عشق خواهد كشاند !!!؟

تا كه بوديم ، نبوديم كســـــي

تا كه رفتيم هــــــمه يار شدند

ما كه خفتيم همه بيدار شدند

قدر ايينه بدانيــــــم كه هست

نه در انوقت كه افتاد شكست

+ نوشته شده در یکشنبه 4 شهریور1386ساعت 6:8 بعد از ظهر توسط هانیه |