تبليغاتX
... و باز هم زندگی

مي تواني از برگ برگ درختان همين جنگل باران نوش ،

 

 بپرسي

 

كه چقدر ميخواهمت ...؟!

 

حضور" تو "

 

ثانيه هاي كرخت شده ام را به ساعت هاي خرما پزان بم مي برد !

 

صداي نفس هايت

 

                مرا بسنده است .

 

بي كه نيازي به سخن

 

                يا حتي نگاهت باشد .

 

در جنگلي از ادم ها هم كه باشي

 

رد نفس هاي " تو " را بو مي كشم

 

                                         و در مي يابمت !

انگاه

 

       با " تو "

 

             نفس مي كشم ...

 

+ نوشته شده در سه شنبه 6 آذر1386ساعت 9:39 بعد از ظهر توسط هانیه |