
مي تواني از برگ برگ درختان همين جنگل باران نوش ،
بپرسي
كه چقدر ميخواهمت ...؟!
حضور" تو "
ثانيه هاي كرخت شده ام را به ساعت هاي خرما پزان بم مي برد !
صداي نفس هايت
مرا بسنده است .
بي كه نيازي به سخن
يا حتي نگاهت باشد .
در جنگلي از ادم ها هم كه باشي
رد نفس هاي " تو " را بو مي كشم
و در مي يابمت !
انگاه
با " تو "
نفس مي كشم ...
+
نوشته شده در سه شنبه 6 آذر1386ساعت 9:39 بعد از ظهر توسط هانیه
|
