زيباترين لحظه هايم را با تو تقسيم می کنم

و زيباترين شعرهايم را برای تو می گويم

چشمهايت را " قصيده" می کنم

و عشقت را " غزل "

و غمهايت را " دوبيتی "

و قصه دلدادگی ام به چشمهايت را " مثنوی "

زيباترين شعرهايم را برای تو می گويم

ای " سپيد تر " از همه شعرهايم

وقتي نگاهم ميكني ،

چشمان تو به من شور و عشق و مستی می بخشد ...

              و

                         " تو "

چون مصرع شعری زیبا،

سطر برجسته ای از زندگی من هستی .

مي تواني از برگ برگ درختان همين جنگل باران نوش ،

 بپرسي

كه چقدر ميخواهمت ...؟!

حضور" تو "

ثانيه هاي كرخت شده ام را به ساعت هاي خرما پزان بم مي برد !

صداي نفس هايت

                مرا بسنده است .

بي كه نيازي به سخن

                يا حتي نگاهت باشد .

در جنگلي از ادم ها هم كه باشي

رد نفس هاي " تو " را بو مي كشم

                                         و در مي يابمت !

انگاه

       با " تو "

             نفس مي كشم ...

دوباره برگشته ام به کودکی

راستی استاد!!

درس امروز چيست ...؟؟